Arşiv
Pek fazla zamanınız kalmamış
Gazi Üniversitesi Maliye Bölümü mezunuyum. Bankacılık alanında çalışmak istediğimden, mezun olur olmaz, banka sınavlarına girmeye başladım. Bir bankanın uzmanlık sınavına girip, yazılı sınavı kazandım ve mülakata çağrıldım. 5-6 kişilik bir jüri(!)nin önünde İngilizce bilgim test edildi. Ama gelin görün ki jüri başkanı soruları elini ağzına siper ederek soruyordu. Yani zaten almaya gönülleri yok, alınacaklar belli. O zaman 21 yaşında çok deneyimsiz bir genç kızdım. Bugün olsa, “Ağzınızı kapatmadan konuşursanız, sizi anlarım” derdim ama o gün hiç bir şey diyemedim ve çok üzgün ayrıldım oradan. devamı…
Siz de bizler gibiydiniz
Yaklaşık iki yıl önce fizik bölümünden mezun oldum. Tabii sudan çıkmış balık misali, fen fakültesi mezunu ne yapar, dershaneye girer, ben de öyle yaptım. Boşu boşuna geçen bir yıldan sonra ne olduğumu anlamadım ve ayrıldım. Sonra mülakatlar iş görüşmeleri başladı. İnanılmaz safmışız. Yani mülakata giriyorsunuz ünlü bir bankada ve mülakatta gelen sorulara bakın. Kesinlikle gerçek yani çünkü bizzat yaşadım: devamı…
İşsizlik üzerine master yapıyorum
Kendimi Aptal Gibi Hissettim
27 yaşındayım. 2 yıllık yüksekokul bitirdikten sonra, eğitimime açık öğretim ile devam edip İşletme Fakültesinden yeni mezun oldum. Bu arada, birkaç iş deneyimim oldu. Mezun olduktan sonra hemen iş arayışlarına başladım. Hedefim satınalma departmanında çalışmak ve bu konuda profesyonelleşmek.
Geçenlerde yetiştirilmek üzere Satınalma Asistanı ilanını gördüm ve hemen başvuru yaptım. Yaklaşık 1 hafta içerisinde bana geri dönüş yapıldı ve görüşmeye çağırıldım. Doğrusunu söylemek gerekirse, çok heyecanlandım çünkü arzu ettiğim departman olması ve yetiştirilmek üzere olması benim için çok güzel bir tesadüftü. Bu ön görüşmeden sonraki takip eden günde tekrar devamı…
İşe girmek için güzel olmak mı lazım?
Şaka gibi bir görüşme!
Okuldan yeni mezun oldum, ama ilkokulu bitirdiğimden beri her boş zamanımda çalıştım ve özgeçmişim epey kabarık. Hem çalışırım, hem de gece yüksek lisans yaparım diye iş aramaya başladım. Fizik bölümünü yeni bitirdim, şimdide endüstri mühendisliğine başlayacağım.
Çok büyük, kurumsal ve kariyer planlarımı tamamen o şirkete göre yaptığım bir yere başvuru yaptım. Açık bir pozisyon sayılırdı, çünkü her aşamasında çalışabilirdim, ücrete önem vermiyordum. devamı…
Birinin yeğeni değilsen işin zor
Lise bitmiş, üniversitede istediğim bölümü bir türlü tutturamamanın gıcıklığıyla iş aramaya başlamış, istemeyerek de olsa işletme bölümüne kayıt olmuştum. İlk işimi hemen bulmuş ve çalışmaya başlamıştım. Çalıştığım firma beni bir anda dış ticaret satış ve pazarlamada en iyisi yapmıştı, fakat talihsizlik ki iş yeri battı ve kabus başladı. Nereye gitsem, okul devam ettiği için ya uzmanlık belgesi istiyorlar ya da askerliği bahane ediyorlardı. Klasik “Biz sizi ararız”lar… devamı…
Turizm ve otelcilik
Turizm ve otelcilik ve açıköğretim işletme mezunuyum. 29 yaşındayım. Okuldan mezun olduktan sonra sayısız iş görüşmesine katıldım. Öyle ki, şimdi insan kaynakları elemanlarının veya uzmanlarının kullandığı taktikler artık bana çok basit geliyor. Bütün görüşmelerimde A.Ö.F ve 2 yıllık yüksekokul okumak sanki bir ayıpmış gibi davranıldı. İlk olarak okuduğum okulları söylemeye başladığımda aldığım tepkiler aynen şöyleydi : “Hımm, 2 yıllık mı?, Hımm, açıköğretim mi?” ve ardından insan kaynakları elemanının yüzü buruşmaya başlar. devamı…
70 milyon etmezsin!
16 yaşlarındaydım. X bir takımın alt yapısında top oynuyordum. Bir maçta şansız bir sakatlık geçirdim ve 6 ay kadar sahalardan uzak kaldım. Buraya kadar her şey için olabilir, diyebilirsiniz ama ameliyat paramı kulüp yerine kendi cebimden verdiğimi söylersem ne düşünürsünüz? Sonuçta o takımdan ayrıldım, sakatlığım geçer geçmez x bir takımla görüştüm. devamı…
